The best of Skunkamamsie °3 Car Wallet Tutorial

Pinterest
= immens veel leuke ideeën
= immense frustraties als je tot de vaststelling komt dat je geen tijd hebt om al die ideeën ook echt uit te voeren
Het is dan ook des te leuker als een uitwerkt ideetje tot je top 3 van meest gelezen blogposts behoort.

Op nummer 3 de car wallet:

Door al de drukte tijdens de feestdagen en de nodige kinderziektes ben ik niet aan bloggen toegekomen. Jullie hebben dus nog heel wat naaisels tegoed! 

Voor Kerst had ik me voorgenomen om een klein cadeautje zelf te maken voor mijn twee jongens en hun neefje.

Voor mijn kleinste schat (4 maand oud ondertussen al!) maakte ik een speeldoekje. Een deksel van een tupperwarepotje diende als sjabloon, twee katoentjes knippen, labeltjes ertussen, stukje knisperinpakpapier en een paar belletjes uit de Hema ertussen en dichtstikken maar! 

Zoiets simpels, maar hij beleefde er al zoveel plezier aan!

Voor de twee andere jongens (bijna 1 en bijna 2 (ze verjaren op dezelfde dag!)) zocht ik iets anders. Wie een beetje thuis is op Pinterest en in blogland zag zeker al de ‘car wallet’ passeren.

Een eenvoudig etuitje waar kinderen hun auto’s in opbergen. En terwijl ik toch bezig was… een kleine tutorial! Het idee komt van een Engelse blog (ik ben de link even kwijt), maar aangezien inches niet iedereens vrienden zijn, trakteer ik jullie voor het nieuwe jaar op een Nederlandse uitleg! 😉

HERE WE GO!

BENODIGDHEDEN:

– Katoen
1x 40x23cm
1x 12x23cm
1x 16x32cm
– twee velletjes vilt (groen en zwart in mijn geval)
– stukje velcro
– stukje vlieseline van ongeveer 15x31cm (steekt niet zo nauw…)

STAP 1

Neem het 16x32cm stuk en vouw in de lengte samen met de goede kanten op elkaar. Speld vast en stik aan twee zijden (de lange en een korte) dicht op halve cm. 

Keer de boel om langs de open zijde.

Plooi de onafgewerkte rand naar binnen (zoals een zoom).

 En stik de volledige rand door.

STAP 2

Strijk aan de slechte kant van het 12x23cm stuk katoen de vlieseline. (Ik deed dat pas later, maar eigenlijk is het handiger als je het hier al doet. Op de foto’s hieronder zie je dus nog geen vlieseline…)

Neem het groene vel vilt en het 12x23cm stuk katoen. Speld vast met de goede kanten op elkaar en stik de onderkant op een halve cm.



Aan de goede kanten ziet het er dan zo uit:

STAP 3

Knip uit het zwarte vel een ‘circuitbaan’. Ik deed dat op de volgende manier: Plooi het zwarte vel in vier en knip in de ‘gesloten’ hoek een halve cirkel uit. Zodanig dat als je het vel terug opent, er een rond/ovaal gat in je vel zit. Plooi het dan terug in vier en knip ook de ‘open’ bovenhoek gerond af. Zo krijg je een ovalen circuit waar de auto’s op kunnen rijden. Je kunt het ook gewoon op het gevoel knippen. 🙂

Speld de baan op het groene vel en naai met een heel kleine zigzagsteek dicht (of een borduursteek als je machine dat heeft). Je kunt het formaat van je circuitbaan nog altijd wat aanpassen. Dan krijg je het resultaat zoals hieronder op de foto te zien is. 

Stik nu de naad nog even door op een paar millimeter.

STAP 4

Zoek nu uit waar je de velcro wil. Ik plaatste het zachte stukje op de circuitbaan op anderhalve cm van de bovenkant en het harde stukje op het 40x23cm stuk op 15cm van de bodem. 

STAP 5

Speld nu het grote stuk katoen en het andere stuk met de vilt met de goede kanten op elkaar en stik op een halve cm dicht. Laat wel een keergat onderaan. 

Keer door het keergat en stik nog eens volledig door dicht tegen de rand. 

(zie rode stiksel)

STAP 6

Neem nu het stuk katoen uit STAP 1 er terug bij. 

Speld het stuk vast zoals hieronder op de foto.

Het stuk katoen is langer dan de wallet zelf omdat er nog ruimte gemaakt moet worden voor de vakjes. Je begint dus het best links te spelden, zodat de zijden gelijk liggen links en onderaan. Dan speld je de rechtse kant vast, zodat de rechtse zijden ook gelijk liggen. En dan maak je ‘boogjes’ in je katoen op vaste afstanden door speldjes te steken waar je een stiksel wilt aanbrengen straks. Ik wil graag vier vakjes, dus moet ik 3x een stiksel voorzien. (Je hoeft hier niet te panikeren dat niet elk vakje exact hetzelfde is, want autootjes zijn ook absoluut niet hetzelfde. Er is zeker plaats genoeg voor de auto’s!)

Dan stik je op de drie vastgelegde verticale lijnen naar beneden door. Bovenaan stik je best een paar keer op en neer zodat het stevig genoeg is voor wilde kinderhandjes die de auto’s er snel in en uit trekken. 

STAP 7 (en ook de laatste en misschien wel ‘moeilijkste’ stap)

Nu moeten de zijkanten en de onderkant van de ‘garagevakjes’ nog gestikt worden. Aangezien je precies met een stofoverschot zit onderaan bij elk vakje, moet je dat wat samenplooien en zo vastspelden. Ik geef je één tip: dat vastspelden is niet makkelijk en dus kun je het eigenlijk beter op gevoel wat samenduwen. Je begint bijvoorbeeld met eerst de linkerzijde dicht te stikken, dan de onderkant en dan de rechterzijde. Of je het doet het zoals ik het deed, ik stikte eerste de linkerzijde van boven naar beneden dicht, dan de rechterzijde en als laatste de onderzijde. Ik vond het zo veel makkelijker werken om die plooitjes te verkrijgen.


Voilà, het enige wat je dan nog moet doen is autootjes in de garages steken, toeplooien en inpakken! Heel handig als je snel ergens naartoe moet met je kleine man en wat speelgoed wil meenemen. (Denk aan wachtzalen, autoritjes…) Neemt amper plaats in! 

Hopelijk zijn jullie er iets mee! Als er nog vragen zijn, stel ze gerust! 😉


Als je zelf een exemplaar gemaakt heb, hoor ik het graag! De kindjes waren er alvast heel blij mee hier!

Veel liefs

Jo-Lynn

Advertenties

The best of Simple comme Bonjour °5

Wat niemand je vertelt als je mama wordt…

IMG_1794

Als je pas mama geworden bent, vliegen de tips je rond de oren. Allemaal heel fijn en goed bedoeld en uiteindelijk doe je toch je eigen zin. Er zijn echter ook een aantal dingen die niemand je op voorhand vertelt. Zie hier een kleine greep uit mijn ervaringen en wat tips voor aanstaande moeders…

Iedereen weet dat pampers een grote hap uit je budget nemen. Wat niemand zegt, is dat die pampers, het maakt niet uit van welk merk, NIET werken bij een baby die borstvoeding krijgt. Bijgevolg nemen de liters waspoeder, de liters zeep en de liters water een nog veel grotere hap uit het budget dan die paar pakken pampers.

Je krijgt ook de tip om niet te veel kleine kleertjes te kopen. Inderdaad, ze worden heel snel te klein. Maar ze worden nog veel sneller vuil! Je moet dus wel een hele lading liggen hebben. Mooie setjes die bij elkaar horen, worden na een uur bij hun eigenaartje al van elkaar gescheiden door kots of kak. En dat gebeurt zo vaak, dat je soms 4 outfits per dag nodig hebt. Op de duur is de hele kleerkast door elkaar gemengd en eindig je de dag met een roze broek en een groen t-shirt en het gevoel dat je een slechte moeder bent :).

Er bestaan hele mooie overtrekken voor het verzorgingskussen. Een tip: Daar trek je het best van al twee exemplaren van over je kussen én daar bovenop nog een tetradoek. En doe dan voor de zekerheid ook nog een schietgebedje in de hoop dat dit alles zal volstaan om je verzorgingskussen niet te doen drijven… (Het zelfde geldt voor je wipstoeltje en je park).

Sommige baby’s hebben een tutje. Dat spugen ze regelmatig uit ’s nachts. De truc is om zo snel mogelijk dat tutje terug te geven zodat ze zeker niet in overdrive gaan en gewoon doorslapen. Dat wist ik al van toen ik nog ging babysitten. Bij babysitkindjes lag het tutje ook altijd netjes in hun bedje naast hen. Je hoefde zelfs het licht niet aan te steken om de tut terug in hun mondje te steken.

Lotte heeft ook een tutje. En ze kan dat zo ver uitspugen door de spijlen van haar bed dat ik ’s nachts als een bezetene op m’n knieën rondkruip in de kamer om het terug te vinden. Eerst met het licht uit, want je wil haar toch niet nog meer wakker maken. Dan van pure miserie met het licht aan, om het uiteindelijk 3 meter verder in de hoek van de kamer terug te vinden in een stofvlok van kattenhaar. Dan kun je het eerst nog eens gaan afspoelen in de badkamer om het vervolgens terug te kunnen geven aan een klaarwakkere baby.
En een uur later nog eens. En nog een uur later nog eens…

The best of Skunkamamsie °4 Het Ikeastofje

Het oh-wat-wil-ik-graag-nog-eens-naar-Ikeagevoel overvalt me wel vaker. En daar zitten hun stofjes zeker voor iets tussen. Daarom op nummer 4 een Ikeastofje.

Dat Ikea the place to be is voor goedkope meubels, interieurspulletjes, leuk kinderspeelgoed… dat zullen velen onder jullie wel beamen. Ik heb er dan ook al heel veel uurtjes vertoefd met manlief, mamalief en schoonzuslief. Maar dat ik er ook een zalig leuk stofje zou vinden om mijn kringloopstoelen mee te bekleden, dat had ik niet verwacht!

Op het eerste gezicht zagen mijn stoeltjes eruit als oude caféstoelen met zo’n verkleurde stoffige zitting. Maar na wat vierkanten knippen en het gebruik van de nietjesmachine (en de handigheid) van de wederhelft zien mijn stoeltjes er nu zo uit:

Manlief was eerst geen voorstander van roze stoelzittingen in onze pas verbouwde living/keuken, maar achteraf bekeken vond hij het een geslaagde keuze om de witte omgeving wat kleur te geven! Hij blij = ik blij!

Het vogeltjeskussen op de stoel maakte ik voor mijn grootste spruit, omdat hij zo graag in een hoekje van de zetel op een kussentje gaat liggen om zijn fles te drinken ’s avonds. Hij legt nu zelf elke avond eerst zijn kussen goed en dan pas kruipt hij in de zetel om zijn fles te drinken. Grappig, die streken van een peuter! 

Het katoenen kussen is heel eenvoudig in elkaar gezet met aan de achterkant zo’n dubbele flap zodat je het kussen makkelijk in en uit kan halen om de hoes te wassen. De vogel en de hartjes bevestigde ik met vliesofix. 

Aangezien bezoekjes aan Ikea nu net tot mijn lievelingsuitstapjes behoren, is het niet te verwonderen dat ik bij een volgend bezoek nog enkele meters van de stof kocht om een bijpassend tafelkleedje te maken. Ik wou het eerst afwerken met een kanten randje, maar mijn naaiskills zijn nog niet zo ver gevorderd. (Ik heb het met andere woorden niet durven proberen uit angst het alsnog te verprutsen.) Ik heb de rand dan maar gewoon omgezoomd. (Zo heet dat toch, hé? 😉 )

In een ver verleden had ik (jaja, opnieuw in …. 😉 ) ook eens twee vierkanten lampjes gekocht zoals deze creatieve mevrouw ook veelvuldig gedaan heeft. Volgens haar duidelijke werkbeschrijving ging ik aan de slag om die lampjes in een nieuw jasje te steken. Mijn eerste biaiservaring was een feit en ik moet zeggen: helemaal niet zo moeilijk! 

Ik maakte een jongens- en meisjesversie van de lampjes. De jongensversie met de blauwe bambi’s staat al in mijn zoontjes’ kamer, de meisjesversie wacht op een lief klein meisje dat nog geboren moet worden… 

De vierkante lampjes zijn nu jammer genoeg niet meer te verkrijgen, maar Ikea zou Ikea niet zijn als ze geen rond alternatief zouden hebben. En jawel… bij ons laatste bezoek bracht ik er twee mee die nu nog op een jasje wachten…

Veel liefs

Jo-Lynn