24 adventsdeurtjes

Niet alleen het aftellen naar de Sint zorgde hier thuis voor de nodige spanning, ook onze adventskalender brengt al een weekje extra leven in huis. Elke dag mogen onze twee patés een deurtje openen na schooltijd. Achter elk deurtje zit een post-it met een (knutsel)opdrachtje of een cadeautje.

DSC_0871

Het huisje kochten we in de (hoe kan het ook anders) ACTION, maar je kunt op Pinterest talrijke leuke knutselideeën vinden om er zelf een te maken. De opdrachtjes die kun je zelf uitvinden. Voor wie ook aan de slag wil gaan met de kiddo’s som ik mijn ideetjes alvast op:

1. Sintbrief schrijven

2. Schoentje klaarzetten

3. Sinterklaasplacemats maken (een tekening laten in kleuren en dan in het lamineertoestel steken)

4. Mijter knutselen

5. Sintverhaaltje lezen

6. Kerstboom versieren

7. Blaaspenschilderijtje (te koop in de Hema) maken

8. Pannenkoeken / cakejes bakken

9. Zoutdeegfiguren voor in de kerstboom maken

10. Kerstfoto maken voor op de kerstkaartjes

11. Sneeuwfiguren maken voor aan het raam

12. Kerstslinger maken

13. Aperitieven (ja, dat is hier een kunst op zich)

14. Disneyfilm kijken

15. Met Duplo een kerstboom of kerststal bouwen

16. Theelichthoudertje knutselen

17. Kerstkaartjes stempelen

De overige dagen vul ik aan met kleine cadeautjes uit de Playmobil-adventskalender. Maar het kunnen ook kleinigheden zijn zoals springballen, ballonnen, knikkers, bellenblazers …

TIP: Ik steek pas ’s morgens de post-it in het juiste deurtje, want anders openen die sloebers alles in een keer! Een bijkomend voordeel is dat ik dan zelf kan bepalen wanneer ik in knutselmood ben of eerder in een luilekkere zetelavond met de boys.

Hier alvast enkele sfeerbeelden van gisteren.

 

Als jullie nog leuke opdrachtjes in gedachten hebben, laat ze dan gerust achter in de reacties hieronder!

x
Jo-Lynn

Advertenties

Een nieuwe mijlpaal voor Lou

Ik ben twee en ik zeg nee. Het lijkt wel zijn lijfspreuk deze week.

Ik kleertjes niet aandoen. Ik ga nog niet slapen. Ik geen melkje drinken. Koekjeeeeuuuuuh!! Pamper papa al gedaan. Van mij!

Babbelen is bij Lou het probleem niet, hij zegt alles na en kan zich perfect verstaanbaar maken. Zijn sterk karaktertje is soms een ander paar mouwen … Hij weet perfect wat hij wil, hij gaat recht op zijn doel af en al wie/wat in zijn weg komt te staan zal het geweten hebben. Als hij stout is geweest, zegt hij al voor we kunnen tussenkomen ‘Solly!’, de slimmerik. Ook de talrijke opaaTJEs, omaaTJEs en mamaaTJEs zorgen ervoor dat we zijn sloeberstreken snel door de vingers zien.

Even ter illustratie: Terwijl ik dit bericht zit te typen, krijgt Lenn een buikcrisisje, ik ga met hem naar het toilet, kom terug en meneertje heeft in 5 minuten tijd een bol wol en een wc-rol door de living uitgerold en de vochtige doekjes geplunderd. Ik kuisen, is zijn excuus …

Er is dus nog werk aan de winkel. Ik ben al blij dat hij in de crèche niets van dit alles laat zien. Daar is hij heel graag gezien, eet hij alles op, gaat hij zelfs al eens op het potje. Sinds deze week gaat hij ook naar de peutergroep en dat lijkt hem goed te bevallen. Puzzelen is alvast zijn nieuwe hobby!

Bij een overstap naar een nieuw groepje hoort uiteraard een cadeautje en met de wintermaanden in het verschiet leek een theelichtje mij ideaal. Mama en ik maakten daar gisterenmiddag werk van. Bedankt, groep 1 en 2!

Is mijn leven nog steeds Runtastic?

BOE!

Het zag er even naar uit dat we van de blogbol zouden verdwijnen. Drie wilde koters, een druk schoolleven en een mooie volgepropte zomer zaten hier zeker voor iets tussen. Maar met de wintermaanden in het verschiet doen we opnieuw een poging. Zes maanden stilte vraagt om een update!

Is mijn leven nog steeds Runtastic?

Hell no, enkele trainingen en een 1 meiloop later was het verdict van de dokter nog steeds hetzelfde als 15 jaar geleden: “Je hebt zwakke knieën, dus lopen is niet de ideale sport. Je vermijdt ook best alle balsporten.” Wat mag ik dan wel nog doen, vraag je je misschien af? Zwemmen (hate it). Yoga (geen geduld voor). Pilates (goed voor de gewrichten naar het schijnt). En hou je vast: fietsen, maar niet tegenwind … (alsof ik dat zelf in de hand heb!?)
Mijn oplossing: ik ga 1x per week squashen en bij mooi weer doen we een fietstochtje of wandeling met ons vieren. Dat is ook best FUNTASTIC! 🙂

Miss Runtastic

Jo-Lynn heeft vandaag 4,83 kilometer hardgelopen.

H-I-L-A-R-I-S-C-H vind ik dat zinnetje. “Hardgelopen”?
4,83 km in 37 minuten noem ik niet bepaald hardlopen.

Jo-Lynn heeft vandaag 4,83 kilometer gejogd, zou toch beter klinken, niet?

Of hoe een app erin slaagt je een goed gevoel te geven en dat te delen met de wereld. Want ook al vind ik mezelf geen hoogvlieger op het gebied van hardlopen, toch ben ik heel content dat ik er eindelijk weer eens een gedacht van heb gemaakt. Die ooit oh-zo-sportieve-volley-en-voetballende kont moest dringend uit de oh-zo-welgekomen-na-een-lange-drukke-schooldag-en-avond-met-twee-kleine-patés-die-niet-willen-slapen zetel gejaagd worden! (Klopt deze zin eigenlijk wel?!)

Dus welkom, Runtastic, in mijn leven. Hopelijk blijven we goeie vriendjes!

Jo-Lynn

Hipsterpapa

De tijd dat papa’s zich niet om hun uiterlijk bekommerden is over. Finito. Ik weet niet of er ooit zo’n tijd bestaan heeft, want Stefan wil er goed uit zien sinds hij papa is. Voor Lotte. Daarom gaat hij heel toegewijd iedere week minstens één keer zwemmen én, je gelooft het nooit, geeft hij geld uit aan alle soorten crèmekes en scheerspul.

Als je een hippe vent wil zijn, dan moet je daar uiteraard ook wel mee bezig zijn. Je ziet tegenwoordig de retro barbershops als paddestoelen uit de grond schieten en ook in het Vier programma “het Klapsalon”  komen geregeld echte barbieren met baarden (barbaarden?) in beeld. Wie de aanzet gaf? Geen idee. Waarschijnlijk één of andere ijdeltuit met nostalgische trekken?

Hier wordt ’s avonds niet meer naar websites van auto’s gesurft. Neen, nu leest de man des huizes reviews over aftershave en andere smeersels. En als hij dan eindelijk dé zeep heeft gevonden die overal wordt aanbevolen, dan blijkt dat die in heel Hasselt niet te verkrijgen is en zijn we gedoemd om in Beverlo (of all places) naar een échte Barbershop te gaan.

Het is een feit dat scheren in ons huis de laatste weken een hele nieuwe dimensie kreeg. Niet meer snelsnel om de twee dagen maar elke dag 10 minuten vroeger opstaan (nog vroeger, je leest het goed) en tijd…nemen…veeeeeeeeeel…schaarse…badkamertijd… Om te zepen, te scheren, nog te zepen, nog te scheren enzovoort. Ik ben er nog niet uit hoeveel keer het proces herhaald moet worden, maar ik kan je vertellen dat het niet op 3 minuten gedaan is.

Lotte vindt het allemaal best. Ze moet nu iedere dag voelen hoe zacht papa z’n wangen zijn en ruiken hoe lekker papa ruikt. Meestal trekt ze een gek gezicht en zegt ze “bèèèèèèèh”. Nu en dan krijgt papa er een klets in z’n gezicht voor in de plaats.

Je moet er iets voor over hebben om een hippe papa te zijn.

Marie

Ik doe aan mama-sport.

Of ik hobby’s heb? Weinig. En doe ik aan sport? Ook niet… Soms krijg ik van die schuldbewuste opwellingen waarin het engeltje op mijn schouder zegt dat ik meer aan sport zou moeten doen omdat dat goed voor me is. Of gewoon “aan sport” tout-court. Dat impliceert al dat het meer zou zijn dan wat ik nu doe. Maar het duiveltje op de andere schouder analyseerde een doordeweekse dag en vond het wel ok qua beweging.

Het begint al met het klaarstomen van een 17 maanden oude peuter die nog steeds niet loopt (ik laat even in het midden of dat een voor- of nadeel is). Dat is dus fitness met een gewicht van ongeveer 11 kilo. En in de fitness werken de gewichten normaalgezien niet tegen hé. Mijn gewicht wel. Nadat ik de tegenstribbelende peuter opgefrist en voorzien heb van de nodige basisbehoeften, zweet ik me al te pletter en dan ben ik nog niet eens de trap naar beneden gewankeld in m’n dikke jas met een sjakos, luiertas, en een peuter. (Om beneden te beseffen dat m’n sleutels nog boven liggen.)

Een wandelingetje van tien minuten naar de crèche is daarna, samen met het fietstochtje van vier minuten naar het werk, mijn “echte” beweging.

Bij het thuiskomen ’s avonds probeer ik eerst wat quality-time te voorzien met dochterlief door wat te dansen en liedjes te zingen. Kind & Gezin zegt immers dat baby’s en peuters veel te weinig bewegen. Meer dan handjes draaien en meezingen doet mijn peuter jammergenoeg nog niet. Als gevolg daarvan loop ik dan maar als een bezetene door de living, met het gewicht van 11 kilo op m’n ene arm en de andere arm enthousiast zwaaiend in de lucht. We noemen het dansen. Het is te zeggen: mama “danst”. Lotte zit maar wat te hossen op m’n heup en kijkt me nu en dan vragend aan met een “what the …. – blik”. Tot ze het na een kwartier kotsbeu is en begint te zeuren.

En dan… durft ’s avonds het engeltje in m’n oor te fluisteren dat ik wat meer aan sport zou moeten doen! Merk op dat ik hier nog niet eens over normale huishoudelijke taken heb gesproken. Laat ons zeggen dat ik gemiddeld vijf keer per dag in schuim en zweet sta. Deze keer luister ik naar het duiveltje. Ik doe aan mama-sport.

Marie